Machines think different

I have written about generative systems on this blog a couple of times. I think generative systems are the most fascinating thing that is happening right now from the view of the computer as a tool.

I believe they are crucial to designers or other people who like to solve problems. It will change how we think, work and make.

Creativity or creation is often about ideas, iterating, try-outs, feedback, bounce ideas, see what sticks or clicks and continue from there. It’s why we organise brainstorms, design critiques and creative sessions.

It’s why a multi disciplinaire team works and why diversity creates better products. Different views, different angles make ideas stronger. The lone inventor is romantic, but it might as well be a myth.

Generative systems are like adding this person with a completely different background to your team.

A computer is something we know as being very logical, the more examples we see how machine learning comes up with alternative solutions for existing problems, the less logical this computer seems to be.

It’s like these systems operate in a parallel universe without any of the knowledge we have. They don’t respect our rules, or don’t really care about them.

Reasoning without prior knowledge of the problem domain, but a deep understanding of the problem.

To illustrate this two examples from the past days.

This is work on “generative” drug design, which as the name implies, is trying to generate new structures rather than evaluate existing ones.

The first one is a proposal for a cable holder, the other one a proposal for a new drug.

Different fields, similar results.

Computers think different and by doing so they broaden how we see the world.

What makes it most awkward is that confronts us with the often self-imposed limits in our thinking and creativity.

Who’s the one being open minded?

Design in 2019

Antwerp, Belgium

2018 was a year with some personal changes. In November I switched jobs from KLM to head up Product Design at

In 2018 I read, discussed and talked a lot about Product Design roadmaps and Design teams. On building career paths and scaling the capability of designers within companies that are more and more driven by technology in every domain.

I believe digital design is moving through some of it break through years and how we organise as a design community, share and learn will deeply influence the future of our jobs. It’s so exciting to just look at the challenges ahead.

How the role of the designers changes/d

Agile: The agile movement pushed design towards Product Teams within companies, not just tech, but all companies dependent on tech. Let’s call it the ‘incremental movement’, which is not only for software, but also for hardware and life styles. Everything as a service, long time goals, short term plans.

Back to technology, by decentralising design it created space for centralised support functions as design system teams, design research and designOps. Moving teams in house, even for companies that exist despite of technology, not because of.

Marketing: The disconnect of Product Design from agencies and marketing departments continued. This is both good and bad.

It’s good because it helps Product Design to grow up, be independent, close to product and customers and a driver for making a better product and experience.

Agencies found new ways of operating and adding value delivering teams as a service, joint-ventures, training or some other hybrid form. It only works when you work together.

What’s bad about this disconnect is that a company is a collection of people, who all deliver value on a certain level. For a customer, product, sales and services are becoming a single thing, the experience.

What’s the difference between web and social? When is it service, marketing or sales? And who cares? The customer doesn’t, only departments do.

The companies that do well are companies that connect or integrate verticals best and are in some sense led by a clear vision or goal. Where they use customer feedback to steer. A learning system.

Integration: Marketing is becoming product, product is becoming marketing, service is product and product is service. The digital split between touch points is evaporating.

Online stores are opening retail stores, why? Because once you start integrating both online (web, app, social, smart sensors) and offline (location, experience, people) there is a lot of additional value you can deliver.

We’re moving towards a system (brand) that delivers an experience. How you organise this behind the curtains makes all the difference.

Back to design

As a result design is getting out of control of a single group. There is no single experience anymore. It’s the a collection of interactions. Beyond the control of a person or department.

A lot of people get involved in the process of design. Through design sprints, business model design or some sort of a proposition canvas. It’s based on design values.

This image by Ideo ages very well:

This is why this is such an interesting time for Design. We can be the glue, between people, business and technology and contribute on a different more strategic level in companies.

That’s why it’s about the scaling of principles. Look at the overall experience and see how something small can have a big impact.

For me it’s most like a city. What makes a great city? It’s not control. It’s culture, rules or lack of rules, opportunities, safety. No single person or organisation controls the city, everyone contributes.

The big question is. How do you build a great city?

“Bitcoin desperately needs design”

The IDEO futures podcast interviews Andreas Antonopoulos, author of Mastering Bitcoin.

In the interview he is talking about design methapors and the problems surrounding Bitcoin and blockchain mass-adoption right now.

It’s interesting too see that a lot of the things happening in this space are inevitable. At the same time there is still so much too gain. From a design perspective there is huge potential in this domain.

Certainly worth your time to listen if you’re into bitcoins and design.

Why Obama on Buzzfeed Gives a Glimp on the Future of Distributed Media

Over the last decade media has been on the disruptive frontier of digital innovation, music, video and text. In this time we all got the means in hardware and software to broadcast whatever we want when we want. Our reading behavior has shifted from publications to personalization. How does this influence the media landscape?

The White House and atomized media
In this article Steven Levy interviews Dan Pfeiffer about the White House media strategy. The article really emphazises what’s going on in the media industry and how it’s changing.

“The penetration of the traditional press was becoming significantly diminished. We were having trouble getting the message we wanted to get out, but at the same time, because of the power of social media, the messages that other people wanted to get out about us were breaking through to people.”

Dan refers to it as “the age of atomized media”. When attention is atomized. Traditional mass media is at risk of being reduced to special-interest media.

This week Buzzfeed’s CEO Jonah Peretti explained at SXSW how to operate as a mass medium in this atomized media landscape. It’s all about understanding and collecting data, learning from readers behavior and making money in the proces.

Is traditional media moving towards a tipping point? Something shifts slowly for a long time, and then it topples without realizing what just happended. Companies like Buzzfeed are operating on a completely different level.

Digital native media
Journalism isn’t less relevant. Traditionally centralized outlets that guarantee reach and thus impact are losing ground much more quickly to digital native companies like Snapchat, YouTube, Buzzfeed and Vice then we probably realize.

Design for Atomized media
Personally I love this transformation. We see companies that know how to use data, engage an audience and are working to sustainable digital business models.

Since I’m a designer, I’m also looking at this from a design perspective. Software driven companies like Buzzfeed are adding a layer of complexity and designers (if I speak for myself) love more complexity. The complexer the information, the more there is a need for great design and to gain from great design.

As a designer you will probably focus more on ‘tiny interactions’ that generate relevant user-data and dashboards that allow you to turn all this data into information. It’s a shift from editorial design to the design of tools and software.

Software is eating the world. Just like any other company, being a stellar media company today, is being a great software company.

Disclaimer: for those of you who don’t know, I used to work on digital & innovation at the Dutch newspaper, de Volkskrant.

The morality of the designer

Last thursday we organized the 4th Behavior Design meetup. A gathering in Amsterdam where we connect designers, scientists and entrepreneurs to share ideas and lessons about behavior design.

Who’s in control?
We touched the discussion about the implications of designing behavior without people noticing it several times. Overal people are confused about this topic.

Nir Eyal – one of the speakers – said behavior design will have a wear out effect. The same effect you notice when you look at old commercials. “Did people really believe this?”.

Behavior Design Amsterdam 4 BDAMS

Attention as a business goal
In the digital landscape the design of a digital service that forces itself into your lifestyle can be an important business goal. Digital services are often focussed on attention and engagement.

Behavior design helps these services to succeed their goals. The addictive design elements in Facebook are an important part of it’s success (“you’re tagged in a photo, want to know what’s on the picture, come and visit”).

Is this right or wrong? It’s an interesting question because you usually don’t notice behavior design. The idea is to influence your behavior without you noticing. The result is that it changes something real. It changes the choices you make or it changes how you spend your time.

Making choices
A designer has always given meaning to a product or service by it’s design. Even if it’s not intentionally. Design is about making choices and choices are as much about what you do as what you don’t.

In the end behavior design is just like any other design tool. You can use it for good or bad. Designers can have a role in pointing out where it’s being used and what for. Since if you design this stuff, you’re likely better in noticing it.

The other thing that came up in the discussion is that effect or addiction in digital products is measurable. Facebook knows what group of people is unhealthy addicted to their service. You can design behavior for this group as well.

Een leuker leven door data en design?

Data is een magisch begrip. Het is zo veelzijdig en abstract dat het soms wat weg heeft van een Zwitsers zakmes. Met data kun je alles oplossen. Om het woord nog meer magie te geven gaat het steeds vaker over Big Data, want data alleen benadrukt de potentie niet goed genoeg. Maar wat kun je er nu mee? Data is afhankelijk van betekenis, context en interpretatie. Zonder betekenis is er vooral veel data en weinig waarde.

Deze post geschreven in 2012 na het geven van een presentatie op Incubate kwam ik tegen in de archieven van dit blog en was nog niet eerder gepubliceerd, maar na meer dan een jaar nog grotendeels relevant. Dus bij deze.

Hoe meer we opslaan en meten, hoe meer we optimaliseren. Alles dat je meet zul je nu eenmaal proberen te verbeteren. Ik kan meten hoeveel auto’s er langs mijn huis rijden en deze data maanden of jaren verzamelen. Maar hier hangt nog geen betekenis aan. Wil je er echt iets mee kunnen doen is dan is er context nodig. En hier komen we op het gebied van design. Hoe iets werkt, wat het laat zien en wat het niet laat zien. Design geeft betekenis en mening aan data. Door design bepaal je de werking van een product of dienst.

Design en data liggen heel dicht bij elkaar. Ze versterken elkaar en in een diensteneconomie kunnen ze vrijwel niet zonder elkaar. Data en design maken diensten beter.

Technologie op zak
Eén richting springt er uit, omdat die voor iedereen op gaat. Technologie gaat steeds dichter op ons lichaam zitten. Altijd een telefoon in je jas of broekzak, de hele dag verbonden met het web. Een armband van Nike om je pols of Fitbit in je zak om te meten hoeveel je beweegt. Én als het aan Google ligt hebben we binnenkort met een videobril op.

Technologie komt dichterbij het scherm wordt steeds persoonlijker en intiemer. Van computer naar telefoon naar bril. We zijn bereid via sociale netwerken meer data gecontroleerd te delen met groepen en tegelijk willen we weer privacy op data die we niet controleren. Bijvoorbeeld via cookie wetgeving.

Persoonlijk is er steeds meer mogelijk. Het leuke aan dit gebied is dat het nog zo open en ongedefinieerd is. We kunnen en durven steeds meer te meten en delen. Tegelijk ontdekken we dat alles dat meetbaar maakbaar is. Ook ons lichaam.

Een groep techniekliefhebbers en designers stort zich op de Quantified Self. Je leven leuker door data en design.

Data en inzicht
Er zijn twee aanvliegroutes om een product te maken. Je begint met meten en zoekt naar een inzicht in de data. Bijvoorbeeld door alle gelopen stappen in een database op te slaan. Of je begint met een duidelijk doel of een inzicht. Ik wil gezonder gaan eten of meer gaan bewegen. Vervolgens helpt de data ons om dichter bij het doel te komen.

Data en inzicht

De grootste uitdaging; design
Qua techniek kun je heel erg veel. Maar wat is de toepassing. Design is keuzes maken. Wat kan je product wel, en misschien nog belangrijker wat doet je product of dienst niet. Design is betekenis geven. Door een grafiek, schaal of weergave geef je interpretatie aan data. Je geeft mening.

Welk probleem los je op. Hoe doe je dit en wat voeg je toe, op korte en lange termijn?

Een goed voorbeeld is de stappenteller Fitbit. Aan het begin is het heel interessant. Ineens zie je hoeveel stappen je op een dag loopt. Fitbit geeft je direct een doel, 10.000 stappen per dagen lopen. Door het stellen van een doel en realtime inzicht geven in de voortgang ontstaat iets dat in ieder geval een tijdje interessant is. Na een paar weken weet je wel hoe het werkt. Doelen zijn gehaald, naar beneden bijgesteld of ineens niet zo belangrijk meer. Vahe Kassardjian en Rafi Haladjian noemen dit crossing the data desert.

Crossing the Data Desert

Een veel voorkomend probleem bij ‘tracking’-diensten. In het begin is het allemaal spannend. Na een tijdje heb je het inzicht en is de spanning weg. Je vergeet het te gebruiken en stopt er mee. Maar vaak komt op lange termijn een tweede inzicht. Het moment dat de data begint op te tellen. Wat als je je stappen al drie jaar meet? Dan weet je bijvoorbeeld dat je in de winter minder loopt dan in de zomer, dat het verwisselen van baan slecht is geweest voor de hoeveelheid beweging of dat die verhuizing juist heel goed was.

Als je een dienst ontwerpt moet er dus iets leuks zijn op korte termijn, maar het moet ook waardevol blijven op lange termijn. Doelen moeten concreet zijn en resultaten te behalen. Technologie moet je ondersteunen en niet in de weg zitten. Wat is het voor iemand waard om dagelijks gegevens in een formulier in te voeren? En hoe lang levert dat iets op. Als het te weinig oplevert wordt het huiswerk en daar zit niemand op te wachten.


  • Bedenk wat je wilt veranderen of op wilt lossen
  • Heb je geen idee, maar een gevoel dat iets interessant kan zijn. Begin gewoon eens met meten
  • Blijft het lang interessant en als het niet zo is. Kan je dit maken?
  • Wat is het inzicht?
  • Wat levert het op?
  • Wat kost het voor iemand aan inspanning?


  • Google Forms is een ideale manier om zelf eenvoudig en op regelmatige basis data te registreren.
  • AntiMap software laat je eenvoudig data uit de bewegingssensoren van je iPhone omzetten naar een Excel sheet.

Dit artikel is het gevolg van een presentatie op Incubate 2012.